گر نبودى بودِ تو ، كى بود عالم را وجود ، 344 گر نگه‌دار من آن است كه من مىدانم ؛ 2087 گشته است واژگونه همه رسم‌هاى خلق ، 262 گوش تو پُر بوده است از طمع خام ؛ 513 لشكر نفس و روح ضدّ هم‌اند ، 253 لعنت به فلان كه ظلم ناحق فنّ اوست ، 397 ما را ز دين كهن ، ننگ نيست ، 212 مپندار اگر شير و گر روبهى ، 272 مجو بذل از فلك كو خاكور گنج فريدونش ، 255 مدّتى بگذشت نامد زو خبر ، 604 مرد صورت مباش كز صورت ، 256 مردم او جمله فرشته سرشت ؛ 2326 مردى كه هيچ جامه ندارد به اتّفاق ، 249 مرنجان دل ذرّه و پشّه‌اى ، 250 مصطفى ختم رسل شد در جهان ؛ 731 معاليت برتر است ، ز مدحت مادحين ، 342 مفلس است و او ندارد هيچ چيز ؛ 512 من آن چه شرط بلاغ است با تو مىگويم ؛ 2058 منسوخ شد مروّت و معدوم شد وفا ، 261 مىدمد ، مىسوزد ، اين نقّات كو ، 606 ناطق كامل چه خوان باشى بود ، 605 نامحرمان بسازيد با جاهلى و پستى ؛ 1729 نفس و زن چون گردند اهل خرد ، 253 نه ادراك بر كنه ذاتش رسد ، 295